Zadanie 9 - Moduł 2. Certyfikowane szkolenia i warsztaty dla studentów/ek Wydziału Nauk o Zdrowiu
Autor programu kursów  – dr n. med. Ewa Kupcewicz 
KURS 1.  
online w całości

Nazwa kursu nr 1.
	
ZASADY WSPÓŁPRACY W ZESPOLE TERAPEUTYCZNYM
	
Cel kształcenia:	Pogłębienie wiedzy i nabycie umiejętności sprawnego i efektywnego komunikowania się w zespole terapeutycznym. 
Uczestnicy szkolenia poznają techniki sprawnego komunikowania się w zespole.
	
Efekty uczenia się:	W zakresie wiedzy uczestnik kursu zna i rozumie:

W1. Cele i zadania zespołu terapeutycznego;
W2. Specyfikę funkcjonowania zespołu terapeutycznego jako grupy zadaniowej;
W3. Zadania pielęgniarki w strukturach zespołu terapeutycznego;
W4. Modele przepływu informacji w zespole;
W5. Zakłócenia komunikacyjne w pracy zespołu terapeutycznego;

W zakresie umiejętności uczestnik kursu potrafi:

U1. Dostrzegać i szanować indywidualność, subiektywne spojrzenie i zróżnicowane opinie członków zespołu terapeutycznego;
U2. Stosować zasady przekazywania informacji zwrotnej;
U3. Prowadzić konstruktywne negocjacje w zespole terapeutycznym;
U4. Analizować własną rolę i zakres kompetencji w zespole terapeutycznym;
U5. Rozpoznawać czynniki wspomagające i utrudniające pracę zespołową;

W zakresie kompetencji społecznych uczestnik kursu jest gotów do:

K1. Współpracy z członkami zespołu terapeutycznego, zachowując zasady etyki zawodowej i własne kompetencje;
K2. Poszanowania godności i autonomii członków zespołu terapeutycznego;
	
Rodzaj i liczba godzin zajęć dydaktycznych:  	Ogółem – 8 godz., w tym: wykład – 3 godz., warsztat– 5 godz.	
Stosowane metody dydaktyczne:	Wykład problemowy, analiza studium przypadku, grupy dyskusyjne, scenki, ćwiczenia aktywizujące	
Stosowane środki dydaktyczne:	Sprzęt audiowizualny, komputer i rzutnik multimedialny.	
Metody sprawdzania efektów uczenia się przez uczestnika kursu: 	Wiedza: zestawy pytań;
Umiejętności: studium przypadku, interpretacja sytuacji klinicznej; Kompetencje społeczne: samoocena uczestnika;	
Treści kursu:	Cele i struktura zespołu terapeutycznego; modele przepływu informacji w zespole terapeutycznym; pozycja pacjenta w zespole terapeutycznym; rola i zadania pielęgniarki w pracach zespołu terapeutycznego; role pozostałych członków zespołu terapeutycznego; organizacja pracy zespołu terapeutycznego; zakłócenia komunikacyjne w pracy zespołu terapeutycznego; określenie pozycji pielęgniarki w zespole terapeutycznym; ocena relacji z innymi członkami zespołu; profil kompetencji indywidualnych i zespołowych; zasady asertywnego komunikowania się i negocjacji w zespole; zarządzanie informacją w zespole terapeutycznym; rozpoznawanie barier komunikacyjnych w zespole; 	
Kwalifikacje osób prowadzących kurs:	Osoba (pielęgniarka, psycholog, lekarz) posiadająca potwierdzone kompetencje do nauczania umiejętności komunikowania się w zespole.

KURS 2.
16 godz. online; 8 godz. warsztatów – stacjonarnie np. centrum symulacji

Nazwa kursu nr 2.
	
KINESTETYKA W OPIECE NAD PACJENTEM 	
Cel kształcenia:	Pogłębienie wiedzy i rozwijanie umiejętności praktycznych przez studentów w fizycznym wspieraniu podopiecznych. 
Uczestnicy warsztatów poznają techniki przemieszczania pacjentów trwale unieruchomionych.	
Efekty uczenia się:	W zakresie wiedzy uczestnik kursu zna i rozumie:

W1.  Koncepcje, cele, znaczenie oraz korzyści rehabilitacji chorych trwale unieruchomionych;
W2. Znaczenie kinestetyki w opiece nad pacjentem w warunkach szpitalnych i środowiskowych;
W3. Metody usprawniania chorych z zaburzeniami ruchowymi;
W4. Techniki przemieszczania pacjentów trwale unieruchomionych; 
W5. Sprzęt i pomoce ortopedyczne wykorzystywane w różnych technikach transferu chorego; 
W6. Podstawowe zasady organizacji otoczenia pacjenta;

W zakresie umiejętności uczestnik kursu potrafi:

U1. Motywować i mobilizować pacjenta do wykonywania ćwiczeń w rehabilitacji przyłóżkowej;
U2. Współpracować z zespołem terapeutycznym w przygotowaniu pacjenta do samodzielnego wykonywania ćwiczeń stosowanych w programie rehabilitacji;
U3. Ocenić stan chorego wg wskaźnika Barthel, wskaźnik czynności życia codziennego –ADL Index; Ocenić siłę mięśniową –skala Lovetta; Ocenić nasilenie bólu–analogowo-wzrokowa skala bólu (VAS);
U4. Zastosować właściwy sprzęt i pomoce ortopedyczne w różnych technikach transferu chorego;
U5. Uczyć chorego samoobsługi (ubierania się, spożywania posiłków, przemieszczania się na wózku, itp.),
U6. Zapobiegać upadkom, urazom, obrzękom, stanom zapalnym u pacjenta w warunkach szpitalnych i domowych;
U7. Przygotować opiekunów pacjenta do opieki nad chorym leżącym w warunkach domowych;

W zakresie kompetencji społecznych uczestnik kursu jest gotów do:

K1. Współpracy z pacjentem, jego rodziną i członkami zespołu terapeutycznego, zachowując zasady etyki zawodowej.
	
Rodzaj i liczba godzin zajęć dydaktycznych:  	Ogółem – 24 godz., w tym: wykład – 8 godz., warsztat– 16 godz.	
Stosowane metody dydaktyczne:	Wykład problemowy, metoda przypadków, pokaz, instruktaż, burza mózgów	
Stosowane środki dydaktyczne:	Sprzęt audiowizualny, komputer i rzutnik multimedialny, skale do oceny sprawności pacjenta, sprzęt i pomoce ortopedyczne w warunkach symulowanych,	
Metody sprawdzania efektów uczenia się przez uczestnika kursu: 	Wiedza: zestawy pytań;
Umiejętności: studium przypadku, interpretacja sytuacji klinicznej, obserwacja działań w praktyce;
Kompetencje społeczne: samoocena uczestnika;	
Treści kursu:	Koncepcje i znaczenie kinestetyki w opiece nad pacjentem, rehabilitacja chorych trwale unieruchomionych, opieka zespołowa nad pacjentem trwale unieruchomionym w warunkach szpitalnych i środowiskowych, ocena stanu chorego wg wskaźnika Barthel, wskaźnika czynności życia codziennego – ADL Index, ocena siły mięśniowej – skala Lovetta, ocena nasilenia bólu–analogowo-wzrokowa skala bólu (VAS), metody usprawniania chorych z zaburzeniami ruchowymi, techniki przemieszczania pacjentów trwale unieruchomionych, sprzęt i pomoce ortopedyczne wykorzystywane w różnych technikach transferu chorego, maty poślizgowe, deski do przesiadania się, ślizgi, pasy przytrzymujące, wózki, podnośniki itp., zasady organizacji otoczenia pacjenta, rola zespołu terapeutycznego w przygotowaniu pacjenta do samodzielnego wykonywania ćwiczeń stosowanych w programie rehabilitacji, rola opiekunów pacjenta w opiece nad chorym leżącym w warunkach domowych.	
Kwalifikacje osób prowadzących kurs:	Osoba (pielęgniarka, lekarz, fizjoterapeuta) z minimum 5-letnim stażem pracy i aktualnie udzielająca świadczeń zdrowotnych będących przedmiotem kształcenia oraz udokumentowany kurs/specjalizację w przedmiotowej dziedzinie.	

KURS 3.
10 godz. online; 10 godz. warsztatów – stacjonarnie 

Nazwa kursu nr 3.	
NOWOCZESNE TECHNIKI DIAGNOSTYCZNE DLA POŁOŻNYCH - ULTRASONOGRAFIA
	
Cel kształcenia:	Nabycie wiedzy i rozwijanie umiejętności praktycznych przez studentów w zakresie nowoczesnych technik diagnostycznych w opiece nad kobietą ze szczególnym uwzględnieniem ultrasonografii.	
Efekty uczenia się:	W zakresie wiedzy uczestnik kursu zna i rozumie:

W1. Metody rejestracji dobrostanu płodu, w tym ultrasonografii, EKG płodu, pulsoksymetrii płodowej;
W2. Zasady monitorowania stanu płodu za pomocą USG w ciąży powikłanej;
W3. Różnice i podobieństwa w ocenie dobrostanu płodu za pomocą metod bezpośrednich i pośrednich;

W zakresie umiejętności uczestnik kursu potrafi:

U1. Dokonać wyboru metod rejestracji dobrostanu płodu, uwzględniając czas trwania ciąży, objawy kliniczne oraz stan płodu i matki;
U2. Przygotować i obsługiwać aparaturę monitorującą stan płodu;
U3. Przygotować pacjentkę do monitorowania stanu płodu wybranymi metodami;
U4. Zaplanować postępowanie diagnostyczno-terapeutyczne w zależności od wyników badań;

W zakresie kompetencji społecznych uczestnik kursu jest gotów do:

K1.  Przestrzegania praw pacjenta;
K2. Współpracy z członkami zespołu terapeutycznego przestrzegając zasad etyki zawodowej  i własnych kompetencji;
	
Rodzaj i liczba godzin zajęć dydaktycznych:  	Ogółem – 20 godz., w tym: wykład – 6 godz., warsztat– 14 godz.	
Stosowane metody dydaktyczne:	Wykład problemowy, analiza studium przypadku, grupy dyskusyjne,  ćwiczenia w warunkach symulowanych	
Stosowane środki dydaktyczne:	Sprzęt do odtwarzania nośników elektronicznych, aparat do KTG, USG.	
Metody sprawdzania efektów uczenia się przez uczestnika kursu: 	Wiedza: zestawy pytań;
Umiejętności: interpretacja sytuacji klinicznej; wykonanie określonego zadania w warunkach symulowanych;
Kompetencje społeczne: samoocena uczestnika;	
Treści kursu:	Metody rejestracji czynności serca płodu, EKG płodu, metody rejestracji EKG płodu, wstępna ocena zapisu EKG płodu, pulsoksymetria płodowa, ultrasonografia w opiece przedporodowej, istota oceny stanu zarodka i płodu w poszczególnych trymestrach ciąży, zasady wykonywania przesiewowego badania USG w ciąży, interpretacja wyników badania USG, dalsze postępowanie diagnostyczne w przypadku złego stanu płodu, zasady monitorowania stanu płodu za pomocą USG w ciąży powikłanej, postępowanie terapeutyczne w wybranych stanach klinicznych płodu, znaczenie nowoczesnych technik diagnostycznych w ocenie dobrostanu płodu.	
Kwalifikacje osób prowadzących kurs:	Osoby mające nie mniej niż 5-letni staż zawodowy w przedmiotowym zakresie i aktualnie udzielające świadczeń zdrowotnych będących przedmiotem kształcenia oraz spełniające co najmniej jeden z warunków:
1.	posiadają tytuł zawodowy położnej i tytuł magistra położnictwa lub tytuł magistra pielęgniarstwa;
2.	posiadają tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa położniczego/w zakresie pielęgniarstwa opieki przed-i okołoporodowej;
3.	posiadają specjalizację lekarską w dziedzinie ginekologii i położnictwa.	

KURS 4.
4 godz. online; 2 godz. warsztatów – stacjonarnie np. centrum symulacji

Nazwa kursu nr 4.
	
KARMIENIE PIERSIĄ W PRAKTYCE SZPITALA 	
Cel kształcenia:	Nabycie wiedzy i rozwijanie umiejętności praktycznych przez studentów w zakresie technik karmienia piersią w warunkach szpitalnych.	
Efekty uczenia się:	W zakresie wiedzy uczestnik kursu zna i rozumie:

W1. Procesy regulujące wytwarzanie mleka kobiecego; 
W2. Skład i funkcje pokarmu kobiecego; 
W3. Korzyści dla matki i dziecka wynikające z karmienia piersią;

W zakresie umiejętności uczestnik kursu potrafi:

U1. Przygotować  kobietę  do  karmienia  piersią  uwzględniając  jej  indywidualne uwarunkowania; 
U2. Nauczyć matkę właściwej techniki karmienia i obserwacji dziecka przy piersi;
U3. Nauczyć matkę obserwacji i oceny wskaźników skutecznego karmienia;
U4. Nauczyć  matkę sposobu  pozyskiwania  mleka  kobiecego  i  podstawowych zasad jego przechowywania w zależności od sytuacji;
U5. Doradzić matce właściwy sposób odżywiania w czasie karmienia piersią;

W zakresie kompetencji społecznych uczestnik kursu jest gotów do:
K1. Współpracy z matką i członkami zespołu terapeutycznego, zachowując zasady etyki zawodowej i własne kompetencje;
K2. Poszanowania godności i autonomii matki;
	
Rodzaj i liczba godzin zajęć dydaktycznych:  	Ogółem – 6 godz., w tym: wykład – 2 godz., warsztat– 4 godz.	
Stosowane metody dydaktyczne:	Wykład problemowy, pokaz z wyjaśnieniem, pokaz z instruktażem,  analiza studium przypadku, dyskusja, ćwiczenia w warunkach symulowanych	
Stosowane środki dydaktyczne:	Sprzęt audiowizualny, komputer i rzutnik multimedialny, modele, fantomy niemowlęcia, plansze, filmy, sprzęt mający zastosowanie w okresie laktacji	
Metody sprawdzania efektów uczenia się przez uczestnika kursu: 	Wiedza: zestawy pytań;
Umiejętności: studium przypadku, interpretacja sytuacji klinicznej; Kompetencje społeczne: samoocena uczestnika;	
Treści kursu:	Procesy regulujące wytwarzanie mleka kobiecego, skład i funkcja pokarmu kobiecego, korzyści dla matki i dziecka wynikające z karmienie piersią, technika karmienia piersią, prawidłowa pozycja matki i dziecka w czasie karmienie piersią, sposób przystawiania dziecka do piersi, mechanizm ssania gruczołu piersiowego, monitorowanie wskaźników skutecznego karmienia, zasady odciągania i przechowywania pokarmu naturalnego,  metody dokarmiania dzieci karmionych pokarmem kobiecym, postępowanie w nawale pokarmu, ocena i wdrożenie właściwego postępowania w przypadku 
bólu brodawek, dieta matki w okresie laktacji.
	
Kwalifikacje osób prowadzących kurs:	Położna  posiadająca  tytuł  zawodowy  magistra  położnictwa  lub  magistra pielęgniarstwa lub położna posiadająca tytuł specjalisty w dziedzinie pielęgniarstwa położniczego, neonatologicznego, opieki przed i okołoporodowej lub pielęgniarka posiadająca specjalizację z pielęgniarstwa pediatrycznego.
Dodatkowo: certyfikat Międzynarodowego   Konsultanta   Laktacyjnego   (IBCLC)   lub Certyfikowanego Doradcy Laktacyjnego (CDL) lub kwalifikacje równorzędne.

KURS 5.
online w całości

Nazwa kursu nr 5.
	
WSPIERANIE KOBIET W SYTUACJACH KRYZYSOWYCH W OKRESIE OKOŁOPORODOWYM I WCZESNEGO POŁOGU – WARSZTAT PSYCHOLOGICZNY 	
Cel kształcenia:	Nabycie wiedzy i umiejętności praktycznych w opiece nad kobietą w sytuacjach kryzysowych w okresie okołoporodowym i wczesnego połogu.	
Efekty uczenia się:	W zakresie wiedzy uczestnik kursu zna i rozumie:

W1. Specyfikę okresu okołoporodowego i wczesnego połogu w życiu kobiety;
W2. Czynniki ryzyka depresji okołoporodowej, etiologię,  objawy,  sposoby diagnozowania, różnicowania  z  baby  blues i  innymi  zaburzeniami  okresu  okołoporodowego;  

W zakresie umiejętności uczestnik kursu potrafi:

U1. Rozpoznać czynniki ryzyka i objawy depresji okołoporodowej;
U2. Różnicować baby  blues z innymi  zaburzeniami  okresu  okołoporodowego;
U3. Zorganizować opiekę psychologiczną dla kobiet w okresie okołoporodowym i wczesnego połogu znajdujących się w sytuacji kryzysowej;
U4. Nawiązać współpracę z grupami wsparcia kobiet w okresie okołoporodowym i wczesnego połogu;

W zakresie kompetencji społecznych uczestnik kursu jest gotów do:

K1. Współpracy z pacjentką i członkami zespołu terapeutycznego, zachowując zasady etyki zawodowej i własne kompetencje;
K2. Poszanowania godności i autonomii pacjentki;
	
Rodzaj i liczba godzin zajęć dydaktycznych:  	Ogółem – 7 godz., w tym: wykład – 3 godz., warsztat– 4 godz.	
Stosowane metody dydaktyczne:	Wykład problemowy, analiza studium przypadku, grupy dyskusyjne,  ćwiczenia aktywizujące	
Stosowane środki dydaktyczne:	Sprzęt audiowizualny, komputer i rzutnik multimedialny.	
Metody sprawdzania efektów uczenia się przez uczestnika kursu: 	Wiedza: zestawy pytań;
Umiejętności: studium przypadku, interpretacja sytuacji klinicznej; Kompetencje społeczne: samoocena uczestnika;	
Treści kursu:	Okres okołoporodowy, czynniki ryzyka depresji okołoporodowej, etiologia depresji, objawy depresji,  sposoby diagnozowania, baby  blues i  inne zaburzenia okresu  okołoporodowego,  sytuacja kryzysowa w okresie okołoporodowym i wczesnego połogu, interdyscyplinarne działania interwencyjne, grupy wsparcia kobiet w okresie okołoporodowym i wczesnego połogu, opieka psychologiczna, rola położnej w opiece nad kobietą w sytuacjach kryzysowych w okresie okołoporodowym i wczesnego połogu.
	
Kwalifikacje osób prowadzących kurs:	Psycholog z co najmniej 5 – letnim doświadczeniem klinicznym lub z doświadczeniem na stanowisku nauczyciela akademickiego.	

KURS 6.
Kurs wyjazdowy

Nazwa kursu nr 6.
	
TECHNIKI LINOWE, WSPINACZKA I RATOWNICTWO JASKINIOWE 
	
Cel kształcenia:	Nabycie wiedzy i umiejętności praktycznych technik linowych we wspinaczce i ratownictwie jaskiniowym. Uczestnicy szkolenia poznają techniki linowe  we wspinaczce i ratownictwie jaskiniowym.	
Efekty uczenia się:	W zakresie wiedzy uczestnik kursu zna i rozumie:

W1. Uregulowania prawne związane z alpinistycznymi technikami linowymi;
W2. Podstawowy sprzęt alpinistyczny, budowę i parametry wytrzymałościowe, zasady użytkowania;
W3. Zasady wiązania różnych węzłów;
W4. Rodzaje sztucznych ścian wspinaczkowych oraz ich budowę i wyposażenie; przepisy związane z budową, instalacją oraz eksploatacją sztucznych ścian;
W5. Techniki autoratownicze i ratownicze;
W6. Zasady i organizację ratownictwa jaskiniowego; 
W7. Zasady organizacji i przeprowadzania akcji ratowniczych przez GOPR;

W zakresie umiejętności uczestnik kursu potrafi:

U1. Stosować alpinistyczne techniki linowe; 
U2. Obsługiwać sprzęt alpinistyczny;
U3. Wiązać węzły, przygotowywać, zwijać oraz przenosić i przechowywać liny;
U4. Obsługiwać sztuczne ścianki wspinaczkowe; 
U5. Organizować transport w ratownictwie jaskiniowym;
U6. Uczestniczyć w akcjach ratowniczych GOPR;

W zakresie kompetencji społecznych uczestnik kursu jest gotów do:

K1. Współpracy z członkami zespołu, zachowując zasady etyki zawodowej i własne kompetencje;
	
Rodzaj i liczba godzin zajęć dydaktycznych:  	Ogółem – 32 godz., w tym: wykład – 8 godz., warsztat– 24 godz.	
Stosowane metody dydaktyczne:	Wykład problemowy, grupy dyskusyjne, scenki, ćwiczenia aktywizujące, pokaz, instruktaż	
Stosowane środki dydaktyczne:	Sprzęt audiowizualny, sprzęt i pomoce mające zastosowanie w warunkach symulowanych i naturalnych	
Metody sprawdzania efektów uczenia się przez uczestnika kursu: 	Wiedza: zestawy pytań;
Umiejętności: studium przypadku, wykonanie określonego zadania w warunkach symulowanych i naturalnych;
Kompetencje społeczne: samoocena uczestnika;	
Treści kursu:	Uregulowania prawne związane z alpinistycznymi technikami linowymi, podstawowy sprzęt alpinistyczny, budowa, parametry wytrzymałościowe, zasady użytkowania (liny, taśmy, repsznury, uprzęże, karabinki, przyrządy asekuracyjno-zjazdowe, przyrządy autoasekuracyjne, przyrządy zaciskowe, kaski i akcesoria), zasady wiązania węzłów oraz praktyczna nauka wiązania: stopera, pojedynczej ósemki, powrotnej ósemki, ósemki równoległej, kluczki, podwójnej ósemki, ósemki z podwójnym uchem (uszu króliczych), prusika klasycznego, prusika francuskiego/stopera taśmowego, blokera, flagowego, półwyblinki, wyblinki, rożkowego, skrajnego tatrzańskiego, podwójnego skrajnego, pośredniego skrajnego i fusion a także przygotowywanie, zwijanie oraz przenoszenie i przechowywanie liny.
ratownictwo jaskiniowe: stosowany sprzęt, nosze jaskiniowe, organizacja transportu, układy wyciągowe, układy do opuszczania noszy i inne, ścianka wspinaczkowa, budowa i rodzaje sztucznych ścian wspinaczkowych oraz ich wyposażenie, przepisy związane z budową, instalacją oraz eksploatacją sztucznych ścian, podstawowe formacje skalne, wspinaczka i asekuracja z górną protekcją, prawidłowa technika oraz podstawowe błędy, asekuracja za pomocą różnych przyrządów asekuracyjnych, podstawy wspinaczki i asekuracji z dolną protekcją (wpinanie ekspresów w ścianę i wpinanie liny w ekspresy, prowadzenie liny, asekuracja statyczna i dynamiczna, prawidłowe odpadanie od ściany i wyłapywanie lotów), przewiązywanie przez stanowisko zjazdowe i zbieranie ekspresów, działania ratownicze, organizacja i przeprowadzanie akcji ratowniczej, łączność itp., zadania ratownika górskiego, zadania Centralnej Grupy Beskidzkiej GOPR	
Kwalifikacje osób prowadzących kurs:	Instruktor rekreacji ruchowej o specjalności alpinistyczne techniki linowe, instruktor alpinistycznych technik linowych, co najmniej 5 – letnie doświadczenie w dziedzinie przedmiotowej. 	

KURS 7.
Kurs wyjazdowy
CERTYFIKOWANY KURS DLA KIERUJĄCYCH POJAZDAMI UPRZYWILEJOWANYMI.
Cel i zakres szkolenia ujęte w Rozporządzeniu Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 15 maja 2013r. w sprawie kursów dla kierowców pojazdów uprzywilejowanych i pojazdów przewożących wartości pieniężne. 
http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/DocDetails.xsp?id=WDU20130000603;
 Kurs podstawowy.

KURS 8.
CERTYFIKOWANY KURS RATOWNIK WOPR. 
Cel i zakres szkolenia ratowników wodnych ujęte w Rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych z dnia 21 czerwca 2012 r. w sprawie szkoleń w ratownictwie wodnym.
 http://prawo.sejm.gov.pl/isap.nsf/download.xsp/WDU20120000747/O/D20120747.pdf